“Έχω ακούσει πολλά τέτοια· είστε όλοι σας κακοί παρηγορητές. Μήπως έχουν κάποια λογική σειρά τα λόγια του αέρα; Ή τι είναι αυτό που σε ενοχλεί και απαντάς έτσι; Θα μπορούσα κι εγώ να μιλήσω όπως εσείς, αν ήσασταν στη θέση μου. Θα επιτιθόμουν εναντίον σας με λόγια και θα κουνούσα το κεφάλι μου περιπαικτικά. Θα είχα μεγάλη δύναμη στο στόμα μου και δεν θα τσιγκουνευόμουν τα λόγια των χείλεων μου. Αν μιλήσω, ο πόνος της πληγής μου δεν καταπραΰνεται· κι αν σωπάσω, πόσο λιγότερο θα πληγωθώ; Τώρα όμως ο Θεός με έχει εξαντλήσει, με έχει αποβλακώσει και με έχει αφήσει να σαπίσω. Με έπιασε στα χέρια του και τα παθήματά μου έγιναν μαρτυρία εναντίον μου. Ο φίλος μου ξεσηκώθηκε με ψέματα εναντίον μου και με κατηγόρησε κατάμουτρα. Με οργή με έριξε κάτω, έτριξε τα δόντια του εναντίον μου και τα βέλη των ληστών του έπεσαν πάνω μου. Όρμησε πάνω μου με μάτια που πετούσαν αιχμές, με χτύπησε δυνατά στα γόνατα και όλοι μαζί επιτέθηκαν εναντίον μου. Διά τον λόγον ότι ο Κύριος με παρέδωσε στα χέρια των αδίκων και με έριξε ανάμεσα σε ασεβείς. Ενώ ζούσα ειρηνικά, με συνέτριψε· με άρπαξε από τα μαλλιά, με ξερίζωσε και με έστησε διά στόχο. Με περίκυκλωσαν με λόγχες, μου τρύπησαν τα νεφρά και αδίστακτα έχυσαν τη χολή μου στη γη. Με κατάφεραν χτύπημα πάνω στο χτύπημα και όρμησαν πάνω μου σαν δυνατοί πολεμιστές. Έραψαν σάκο πάνω στο πληγιασμένο δέρμα μου και η δύναμή μου γκρεμίστηκε στο χώμα. Τα σωθικά μου καίγονται από το κλάμα και στα βλέφαρά μου έχει πέσει η σκιά του θανάτου. Κι όμως, καμία αδικία δεν έπραξαν τα χέρια μου και η προσευχή μου ήταν καθαρή. Ω γη, μη σκεπάσεις το αίμα του κορμιού μου και ας μην υπάρχει μέρος που να σταματήσει η κραυγή μου. Ακόμη και τώρα, ο μάρτυράς μου βρίσκεται στους ουρανούς και εκείνος που γνωρίζει την αλήθεια μου είναι στα ύψιστα. Ας φτάσει η προσευχή μου στον Κύριο και μπροστά Του ας τρέχουν τα δάκρυά μου. Ας μπορούσε ο άνθρωπος να δικαστεί δίκαια ενώπιον του Θεού, όπως δικάζεται ένας άνθρωπος από τον συνάνθρωπό του. Διά τούτο, τα μετρημένα χρόνια μου έφτασαν στο τέλος τους και θα πάρω τον δρόμο απ’ όπου δεν θα επιστρέψω ποτέ