“Συχνά η αμαρτία μας καθιστά σχιζοφρενείς. Ενώ θέλουμε ο Θεός και οι άλλοι να συγχωρούν τα λάθη μας, εμείς αρνούμαστε επίμονα να συγχωρούμε τα λάθη των άλλων. Το ίδιο γίνεται και με την αγάπη. Θέλουμε να μας αγαπούν αλλά όχι να αγαπάμε.

“να μας φάει ο Παράδεισος

“Αὕτη ἡ πύλη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη

“Η Εκκλησία μας καλεί να συγχωρούμε όλα τα σφάλματα των συνανθρώπων μας. Με αυτόν τον τρόπο απελευθερώνουμε την ψυχή μας από τα επώδυνα δεσμά του εγωισμού και της εκδίκησης, ώστε να προσέλθουμε στη Θεία Ευχαριστία

“δεν είναι φυσικό η θεολογία να περιορίζεται στον εαυτό της, εγκλωβισμένη σε έναν κλειστό κύκλο που τη μετατρέπει σε γκέτο ή –σύμφωνα με τη φράση του Ματσούκα– σε καρικατούρα, η οποία απομακρύνει τη Θεολογία από τις άλλες επιστήμες.

“κάθε κληρικός καλείται να γίνεται συνεχώς μία τέτοια πύλη, μέσω της οποίας οι πιστοί που προσέρχονται κοντά του, διά της Χάριτος των Ιερών Μυστηρίων, θα οδηγούνται και θα ανάγονται στη Βασιλεία του Θεού

“η Παναγία γίνεται η πύλη διά της οποίας ο άνθρωπος γίνεται κοινωνός του Θεού· η πύλη διά της οποίας ο Θεός εισήλθε στον κόσμο και διά της οποίας ο άνθρωπος εισέρχεται στην αιωνιότητα

“να είμαστε εδώ, να τιμούμε τον Άγιο, να δοξάζουμε τον Τριαδικό Θεό και να συνεχίσουμε την παράδοση