“ἕως οὗ ἀποδῶ τὸ ὀφειλόμενον αὐτῶ

“έτεκεν Θεόν σεσαρκωμένον

“Αὐτὴ ποὺ ἔφερε μέσα της τὴν Ζωή, ἦταν νεκρή· Αὐτὴ ποὺ συνομιλοῦσε μὲ τὸν Θεό, κείτεται ἄφωνη καὶ ἄπνους πάνω στὴν κλίνη. Ὁ ἴδιος ὁ Υἱὸς τῆς Ἀειπαρθένου εἶναι ἀοράτως παρὼν καὶ ἀποδίδει στὴν Μητέρα Του τὴν ἐξόδιο τιμή, ἀφοῦ στὰ χέρια Του ἐναπέθεσε τὸ θεοφόρο πνεῦμα Της

“ὀψόμεθα Αὐτόν καθώς ἐστί

“Αρξαμένου δε αυτού συναίρει (=να λογαριάζη) προσηνέχθη αυτώ (= μεταφέρθηκε μπροστά του) εις οφειλέτης μυρίων ταλάντων

“σπλαγχνισθεὶς… ἀπέλυσεν αὐτόν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ

“Αὕτη ἡ πύλη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι’ αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ εἰσελεύσεται δι’ αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη

“…καὶ κρατήσας αὐτόν ἔπνιγεν λέγων˙ ἀπόδος μοι, εἴ τι ὀφείλεις