“του Νεομάρτυρος Αποστόλου του Νέου, αυτού που είναι δικός μας, που ξεκίνησε από αυτόν τον τόπο για να γίνει Νεομάρτυρας της Εκκλησίας στους δύσκολους χρόνους της σκλαβιάς

“Δεν υπέκυψε. Δεν θέλησε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που του έδινε εκείνη την περίσταση. Είχε βιώσει την Ανάσταση του Χριστού και την πίστευε. Ήξερε ότι η Παναγία εκείνη την ώρα ήταν μαζί του και τον προστάτευε, ο Άγιος, με τη σταθερότητα της πίστεώς του, έγινε ένας Νεομάρτυρας και προσετέθη στους δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες Νεομάρτυρες της πατρίδας μας, οι οποίοι στους δύσκολους χρόνους της σκλαβιάς υπερασπίσθησαν την πίστη τους στον Χριστό ακόμη και με το αίμα τους

“εύχεται σε όλους τους πιστούς να διέλθουν με κατάνυξη και πνευματική ευφροσύνη τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, και οι πρεσβείες της Παναγίας να σκέπουν τον ευσεβή λαό μας

“Το µεγάλο πανεπιστήµιο της ασθένειας µας υπενθυµίζει µερικά αυτονόητα της ανθρώπινης υπόστασής µας. ∆εν είµαστε τόσο ισχυροί, δυνατοί και κραταιοί, όσο πολλές φορές θεωρούµε, αλλά είµαστε άνθρωποι αδύναµοι, ευάλωτοι, ευπαθείς, µε πελώρια υπαρξιακά ερωτήµατα ενώπιον του θανάτου, τα οποία η ασθένεια τα φέρνει ενώπιόν µας χωρίς διακρίσεις. Μπροστά στην ασθένεια, όπως και στον θάνατο, δεν υπάρχουν ούτε αξιώµατα ούτε θέσεις ούτε ιδιότητες ούτε ηλικίες, αλλά µόνο άνθρωποι. Συγχρόνως, σε αυτό το πανεπιστήµιο βλέπουµε ανθρώπους δίπλα µας να µας διακονούν µε αγάπη, να προσεύχονται για µας, να αγωνιούν µαζί µας, να συµπάσχουν, να µας πληµµυρίζουν µε υπέροχα συναισθήµατα. Βλέπουµε επίσης ανθρώπους επιστήµονες, όλων των ειδικοτήτων της υγειονοµικής κοινότητας, να µη λειτουργούν µηχανικά και στενά επαγγελµατικά, αλλά µε ευαισθησία, µε ενσυναίσθηση, µε λεπτότητα, µε σεβασµό στον άνθρωπο ασθενή. Η επώδυνη δοκιµασία της ασθένειας δυναµώνει την ανθρωπιά και επιβεβαιώνει τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «Οταν ασθενώ, τότε δυνατός ειµι».

“«Σε έχουμε δικό μας τείχος για να καταφέρουμε στις δυσκολίες μας και πλήρη σωτηρία για τις ψυχές μας και μια πλατιά αγκαλιά στις θλίψεις, Κόρη, και με το φως που προέρχεται από σένα χαιρόμαστε ολόψυχα. Δέσποινα Παναγία, και τώρα μας σώσε από τα πάθη μας και τους κινδύνους της ζωής»

“Η Εκκλησία μας καλεί να συγχωρούμε όλα τα σφάλματα των συνανθρώπων μας. Με αυτόν τον τρόπο απελευθερώνουμε την ψυχή μας από τα επώδυνα δεσμά του εγωισμού και της εκδίκησης, ώστε να προσέλθουμε στη Θεία Ευχαριστία

“Μας αξίωσε ο Πανάγαθος Θεός να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του Καλοκαιριού, με πάνδημη παρουσία και ουσιαστική λατρευτική ζωή των πιστών στους Ναούς και στα χωριά μας

“Μακαρία η κοιλία, που σε εβάστασε, και οι μαστοί τους οποίους εθήλασες.