“Δεν υπέκυψε. Δεν θέλησε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που του έδινε εκείνη την περίσταση. Είχε βιώσει την Ανάσταση του Χριστού και την πίστευε. Ήξερε ότι η Παναγία εκείνη την ώρα ήταν μαζί του και τον προστάτευε, ο Άγιος, με τη σταθερότητα της πίστεώς του, έγινε ένας Νεομάρτυρας και προσετέθη στους δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες Νεομάρτυρες της πατρίδας μας, οι οποίοι στους δύσκολους χρόνους της σκλαβιάς υπερασπίσθησαν την πίστη τους στον Χριστό ακόμη και με το αίμα τους
Similar quotes
“η προσφυγή στην Παναγία και η επίκληση των πρεσβειών της δεν μπορεί να είναι μια περιστασιακή πράξη. Ο άνθρωπος καλείται να ζει διαρκώς τον Χριστό και να βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία όχι περιστασιακά, αλλά σταθερά και συνειδητά, με προσευχή, πίστη, πνευματικό αγώνα, εξομολόγηση, τακτική συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή και έναν τρόπο ζωής σύμφωνο με το θέλημα του Θεού.
“με τις πρεσβείες του Αγίου μας Αποστόλου του Νεομάρτυρα και της Παναγίας μας
“ευχαρίστησε και συνεχάρη τους Εφημερίους του Ναού, Αρχιμ. Βενέδικτο Φραγκογιάννη και Πρωτοπρ. Λουκά Βασάλο για την άρτια προετοιμασία και επιτέλεση της Ακολουθίας και ευχήθηκε στο πυκνό εκκλησίασμα για την προσιούσα μεγάλη Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου
“εν γαρ τω τίκτειν Παρθένον ώσπερ εφύλαξεν ούτως εν τάφω το σώμα διετήρησεν αδιάφθορον και συνεδόξασε θεία μεταστάσει γέρα σοι ώσπερ Υιός μητρί χαριζόμενος
“Θα σας φανεί παράδοξο αυτό, αλλά το χειρουργείο το περίµενα, όπως περιµένει ένα παιδί να ξηµερώσει προκειµένου να πάει µία όµορφη σχολική εκδροµή. Και επιβεβαιώθηκε αυτή η προσµονή µου, διότι τόσο η 10ήµερη παραµονή µου στο νοσοκοµείο όσο και η µακρά περίοδος της νοσηλείας µου στο µοναστήρι της Παναγίας µας, στη ∆αµάστα, ήταν από τις ωραιότερες περιόδους της µέχρι τώρα ζωής µου. Εισέπραξα τόση ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα αφ’ ενός και κυρίως τόση πολυάνθρωπη, αυθόρµητη, θερμή και αυθεντική αγάπη, που σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο θα ήταν ένα µακάριο τέλος, αν είχε µία άλλη εξέλιξη το χειρουργείο. Στην Εκκλησία µας όµως προσευχόµαστε να είναι «χριστιανά τα τέλη της ζωής ηµών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά». Η προσευχή µου και η αγωνία µου ήταν σε αυτό το επίπεδο, το πνευµατικό και εσχατολογικό. Και η θεραπεία δίδεται για µετάνοια…
“Μακαρία η κοιλία, που σε εβάστασε, και οι μαστοί τους οποίους εθήλασες.
“Μακάριοι όσοι ακούνε τον λόγο του Θεού και τον τηρούνε στη ζωή τους
“Συμπλήρωναν ο ένας τον άλλον. Η μητέρα μας ακολουθούσε τον πατέρα μας σε όλες του τις αποφάσεις, αλλά και ο πατέρας μας δεν μπορούσε να αποφασίσει χωρίς την μητέρα μας. Ήταν πάντοτε μαζί. Ο ένας για τον άλλον, αλλά μαζί και για τον πλησίον. Η μητέρα μας ζούσε σε απόλυτη αρμονία με τον αγαπητό της σύζυγο. Για τα παιδιά της ήταν μία γλυκειά και τρυφερή μητέρα, γιαγιά και προγιαγιά. Μεγάλοι και μικροί σαν σε μυθιστόρημα. Όλοι φιλοξενήθηκαν με εγκαρδιότητα και τιμή