“Μας αξίωσε ο Πανάγαθος Θεός να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του Καλοκαιριού, με πάνδημη παρουσία και ουσιαστική λατρευτική ζωή των πιστών στους Ναούς και στα χωριά μας

“εύχεται σε όλους τους πιστούς να διέλθουν με κατάνυξη και πνευματική ευφροσύνη τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, και οι πρεσβείες της Παναγίας να σκέπουν τον ευσεβή λαό μας

“every church dedicated to the Theotokos becomes “a little Gethsemane” on the Feast of the Dormition—a place of prayer, hope and consolation.

“Παράδοξα θαύματα εορτάζουμε σήμερα! Μνημονεύουμε ἕναν θάνατο, μία κοίμηση καὶ μία μετάσταση! Καί θαυμάζουμε τὰ γεγονότα αὐτά, διότι, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἀνθρωπίνως νὰ εἶναι λόγος λύπης, ἐν τούτοις ἔχουμε χαρά, ἀναστάσιμη χαρὰ καὶ ἐλπίδα στὸ πανάχραντο πρόσωπο τῆς κοινῆς μας Μητέρας, τῆς Παναγίας μας. Ἡ Θεοτόκος ἀκολούθησε καὶ αὐτὴ τὸν νόμο τῆς φύσεως, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, καὶ βίωσε καὶ αὐτὴ τὸν θάνατο. Ὅμως ὅπως γέννησε ἀνώδυνα, ἔτσι καὶ ἡ Κοίμησή Της ἔγινε χωρὶς πόνους: Ἐκτὸς ὀδύνων ἡ αὐτῆς ἀποβίωσις γέγονε

“the gathering, just days before the Feast of the Dormition of the Theotokos, allowed those present to share not only in the Patriarch’s joy but also in his profound longing to return to his native island.

“Η Μεταμόρφωση και η Κοίμηση αποτελούν δύο μεγάλες κορυφές του Αυγούστου, οι οποίες φανερώνουν τη δύναμη της θείας αγάπης και τη δυνατότητα πνευματικής μεταμόρφωσης του ανθρώπου

“να είμαστε εδώ, να τιμούμε τον Άγιο, να δοξάζουμε τον Τριαδικό Θεό και να συνεχίσουμε την παράδοση

“At the centre of today’s feast stands a tomb, yet the Church does not call us to sorrow, but to joy. The Apostles are gathered around the body of the Mother of God, yet the feast’s hymns speak of life. A separation takes place, yet the Church proclaims a reunion.