“Η ολοκληρωτική συγχώρεση —όχι εκείνη που λέει “σε συγχωρώ, αλλά δεν ξεχνώ”— μπορεί να προσφερθεί μόνο εάν ζητήσουμε από τον Θεό τη χάρη Του

“Συγχωρώντας τον πλησίον, γινόμαστε ελεήμονες όπως ο Θεός

“η προσφυγή στην Παναγία και η επίκληση των πρεσβειών της δεν μπορεί να είναι μια περιστασιακή πράξη. Ο άνθρωπος καλείται να ζει διαρκώς τον Χριστό και να βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία όχι περιστασιακά, αλλά σταθερά και συνειδητά, με προσευχή, πίστη, πνευματικό αγώνα, εξομολόγηση, τακτική συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή και έναν τρόπο ζωής σύμφωνο με το θέλημα του Θεού.

“η σημερινή εκδήλωση είναι μία πράξη τιμής προς την Παναγία τη Φανερωμένη και προς όλους εκείνους που μέσα στους αιώνες υπηρ

“η τιμή προς την Παναγία μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι ανεξάρτητη από τον Χριστό, αλλά οδηγεί πάντοτε στον Υιό της

“Η Εκκλησία μας καλεί να συγχωρούμε όλα τα σφάλματα των συνανθρώπων μας. Με αυτόν τον τρόπο απελευθερώνουμε την ψυχή μας από τα επώδυνα δεσμά του εγωισμού και της εκδίκησης, ώστε να προσέλθουμε στη Θεία Ευχαριστία

“η Εκκλησία έχει χρέος να θυμάται. Όχι για να αυτοθαυμάζεται αναπολώντας το παρελθόν της, αλλά για να γνωρίζει τι παρέλαβε, τι οφείλει να διαφυλάξει και τι πρέπει να παραδώσει. Η εκκλησιαστική μνήμη δεν είναι νοσταλγία· είναι ευθύνη