“Είναι σπουδαίο πράγμα στη ζωή μας να έχουμε ανθρώπους να εμπιστευτούμε, να αγαπήσουν και να μας αγαπήσουν

“να είμαστε εδώ, να τιμούμε τον Άγιο, να δοξάζουμε τον Τριαδικό Θεό και να συνεχίσουμε την παράδοση

“ἦλθε ἵνα ζωήν ἔχωσιν οἱ ἄνθρωποι καί περισσόν ἔχωσιν

Jesus Christ ›

Direct quote

“Ο Θεός συγχωρεί όσους ζητούν το έλεός Του, διορθώνει εκείνους που λαμβάνουν συγχώρεση αλλά αρνούνται να συγχωρήσουν και καλεί τους ανθρώπους να γίνουν ελεήμονες προς τους συνανθρώπους τους

“Η Εκκλησία μας καλεί να συγχωρούμε όλα τα σφάλματα των συνανθρώπων μας. Με αυτόν τον τρόπο απελευθερώνουμε την ψυχή μας από τα επώδυνα δεσμά του εγωισμού και της εκδίκησης, ώστε να προσέλθουμε στη Θεία Ευχαριστία

“να προσπαθήσουμε να Την μιμηθούμε, όσο μπορούμε, και να Την ικετεύσουμε, ώστε να μας χαρίσει την χάρη του Υιού Της

“Το µεγάλο πανεπιστήµιο της ασθένειας µας υπενθυµίζει µερικά αυτονόητα της ανθρώπινης υπόστασής µας. ∆εν είµαστε τόσο ισχυροί, δυνατοί και κραταιοί, όσο πολλές φορές θεωρούµε, αλλά είµαστε άνθρωποι αδύναµοι, ευάλωτοι, ευπαθείς, µε πελώρια υπαρξιακά ερωτήµατα ενώπιον του θανάτου, τα οποία η ασθένεια τα φέρνει ενώπιόν µας χωρίς διακρίσεις. Μπροστά στην ασθένεια, όπως και στον θάνατο, δεν υπάρχουν ούτε αξιώµατα ούτε θέσεις ούτε ιδιότητες ούτε ηλικίες, αλλά µόνο άνθρωποι. Συγχρόνως, σε αυτό το πανεπιστήµιο βλέπουµε ανθρώπους δίπλα µας να µας διακονούν µε αγάπη, να προσεύχονται για µας, να αγωνιούν µαζί µας, να συµπάσχουν, να µας πληµµυρίζουν µε υπέροχα συναισθήµατα. Βλέπουµε επίσης ανθρώπους επιστήµονες, όλων των ειδικοτήτων της υγειονοµικής κοινότητας, να µη λειτουργούν µηχανικά και στενά επαγγελµατικά, αλλά µε ευαισθησία, µε ενσυναίσθηση, µε λεπτότητα, µε σεβασµό στον άνθρωπο ασθενή. Η επώδυνη δοκιµασία της ασθένειας δυναµώνει την ανθρωπιά και επιβεβαιώνει τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «Οταν ασθενώ, τότε δυνατός ειµι».