“Το µεγάλο πανεπιστήµιο της ασθένειας µας υπενθυµίζει µερικά αυτονόητα της ανθρώπινης υπόστασής µας. ∆εν είµαστε τόσο ισχυροί, δυνατοί και κραταιοί, όσο πολλές φορές θεωρούµε, αλλά είµαστε άνθρωποι αδύναµοι, ευάλωτοι, ευπαθείς, µε πελώρια υπαρξιακά ερωτήµατα ενώπιον του θανάτου, τα οποία η ασθένεια τα φέρνει ενώπιόν µας χωρίς διακρίσεις. Μπροστά στην ασθένεια, όπως και στον θάνατο, δεν υπάρχουν ούτε αξιώµατα ούτε θέσεις ούτε ιδιότητες ούτε ηλικίες, αλλά µόνο άνθρωποι. Συγχρόνως, σε αυτό το πανεπιστήµιο βλέπουµε ανθρώπους δίπλα µας να µας διακονούν µε αγάπη, να προσεύχονται για µας, να αγωνιούν µαζί µας, να συµπάσχουν, να µας πληµµυρίζουν µε υπέροχα συναισθήµατα. Βλέπουµε επίσης ανθρώπους επιστήµονες, όλων των ειδικοτήτων της υγειονοµικής κοινότητας, να µη λειτουργούν µηχανικά και στενά επαγγελµατικά, αλλά µε ευαισθησία, µε ενσυναίσθηση, µε λεπτότητα, µε σεβασµό στον άνθρωπο ασθενή. Η επώδυνη δοκιµασία της ασθένειας δυναµώνει την ανθρωπιά και επιβεβαιώνει τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «Οταν ασθενώ, τότε δυνατός ειµι».

“Η τιμή στην Παναγία σώζει. Ο Κύριος χαίρεται, όταν τιμάμε την Μητέρα Του. Όποιος τιμά την Παναγία, που θήλασε τον Κύριο του σύμπαντος, περισσότερο θα τιμά και τον Ίδιο τον Κύριο. Η Παναγία είναι Μάνα· ξέρεις τι θα πει “Μάνα”;…

“Παράδοξα θαύματα εορτάζουμε σήμερα! Μνημονεύουμε ἕναν θάνατο, μία κοίμηση καὶ μία μετάσταση! Καί θαυμάζουμε τὰ γεγονότα αὐτά, διότι, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἀνθρωπίνως νὰ εἶναι λόγος λύπης, ἐν τούτοις ἔχουμε χαρά, ἀναστάσιμη χαρὰ καὶ ἐλπίδα στὸ πανάχραντο πρόσωπο τῆς κοινῆς μας Μητέρας, τῆς Παναγίας μας. Ἡ Θεοτόκος ἀκολούθησε καὶ αὐτὴ τὸν νόμο τῆς φύσεως, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, καὶ βίωσε καὶ αὐτὴ τὸν θάνατο. Ὅμως ὅπως γέννησε ἀνώδυνα, ἔτσι καὶ ἡ Κοίμησή Της ἔγινε χωρὶς πόνους: Ἐκτὸς ὀδύνων ἡ αὐτῆς ἀποβίωσις γέγονε

“με τις πρεσβείες του Αγίου μας Αποστόλου του Νεομάρτυρα και της Παναγίας μας

“Αυτό είναι το μυστικό της Παναγίας μας. Μας έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας και είναι πολύ σπουδαίο πράγμα να την εμπιστευτούμε

“η Παναγία γίνεται η πύλη διά της οποίας ο άνθρωπος γίνεται κοινωνός του Θεού· η πύλη διά της οποίας ο Θεός εισήλθε στον κόσμο και διά της οποίας ο άνθρωπος εισέρχεται στην αιωνιότητα

“Σε αυτές τις γιαγιάδες προστρέχουν οι οικογένειες, σε αυτές που είναι έτοιμες να γίνουν θυσία για όλους, να διδάξουν τον Χριστό με τον δικό τους τρόπο. Σε κάθε οικογένεια υπάρχει μια Παναγιά, μια γυναίκα, μια γιαγιά, που παίζει αυτόν τον ρόλο: να συγκεντρώνει, να ενώνει, να θυσιάζεται, να μοιράζει, να διευθετεί, να ειρηνεύει τους ανθρώπους, γιατί έχει μέσα της πίστη και γιατί κουβαλάει μια ολόκληρη παράδοση ορθόδοξης πίστης και εμπειρίας. Και ξέρει ότι της έχει ανατεθεί ο ρόλος της διαπαιδαγώγησης των παιδιών και των εγγονών, των συγγενών και των φίλων, στον δρόμο του Χριστού και της Ορθοδοξίας. Και σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, έχουμε ανάγκη από αυτές τις Παναγίες

“Αληθινά, η Παναγία είναι η βοήθειά μας ενώπιον του Θεού και μόνο τ’ όνομά Της χαροποιεί την ψυχή. Αλλά και όλος ο ουρανός και όλη η γη χαίρονται με την αγάπη Της. Αξιοθαύμαστο και ακατανόητο θαύμα. Ζει στους ουρανούς και βλέπει αδιάκοπα την δόξα του Θεού, αλλά δεν λησμονεί και εμάς τους πτωχούς, και αγκαλιάζει με την ευσπλαχνία Της όλη την γη και όλους τους λαούς