“преобразился пред ними: и просияло лице Его, как солнце, одежды же Его сделались белыми, как свет

“λυπούνται σφόδρα … και ελθόντες διεσάφησαν τω κυρίω εαυτών πάντα τα γενόμενα.

“His face shone like the sun, and His clothes became as white as the light.

“Αν τα αστέρια, η σελήνη και ο ήλιος είναι τόσο λαμπρά και πανέμορφα, ενώ είναι απλά δημιουργήματα, πόσο μάλλον λαμπρός θα είναι Εκείνος που τα έπλασε;

“Δόξα σοι τῷ δείξαντι τὸ φῶς

“τὸ πανάσπιλο σῶμα της τὸ δέχθηκε γιὰ λίγο ὁ τάφος, προσδοκοῦσε ὅμως καὶ ὁ Οὐρανὸς αὐτὸ τὸ πνευματικὸ σῶμα, τὴν καινὴ γῆ, τὸν θησαυρὸ τῆς δικῆς μας ζωῆς, τὸ τιμιώτερο ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους, τὸ ἁγιώτερο ἀπὸ τοὺς Ἀρχαγγέλους. Αποδόθηκε, λοιπόν, ὁ θρόνος στὸν Βασιλέα, ὁ παράδεισος στὸ ξύλο τῆς ζωῆς, ὁ δίσκος στὸ φῶς, στὸν καρπὸ τὸ δένδρο, ἡ Μητέρα στὸν Υἱό, ὡς ἄξια καθ’ ὅλα ἀντιπρόσωπος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους

“ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω βασιλεί, ος ηθέλησε συνάραι λόγον μετά των δούλων αυτού

“Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος! ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανόν, ὁ τάφος γίνεται