“τὸ πανάσπιλο σῶμα της τὸ δέχθηκε γιὰ λίγο ὁ τάφος, προσδοκοῦσε ὅμως καὶ ὁ Οὐρανὸς αὐτὸ τὸ πνευματικὸ σῶμα, τὴν καινὴ γῆ, τὸν θησαυρὸ τῆς δικῆς μας ζωῆς, τὸ τιμιώτερο ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους, τὸ ἁγιώτερο ἀπὸ τοὺς Ἀρχαγγέλους. Αποδόθηκε, λοιπόν, ὁ θρόνος στὸν Βασιλέα, ὁ παράδεισος στὸ ξύλο τῆς ζωῆς, ὁ δίσκος στὸ φῶς, στὸν καρπὸ τὸ δένδρο, ἡ Μητέρα στὸν Υἱό, ὡς ἄξια καθ’ ὅλα ἀντιπρόσωπος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους

“Τη ενδόξῳ κοιμήσει σου ουρανοὶ επαγάλλονται… πάσα η γη δὲ ευφραίνεται…

“ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός

“«Ζωῆς ἀϊδίου καί κρείττονος ὁ θάνατός σου γέγονε διαβατήριον, Ἁγνή, ἐκ τῆς ἐπικήρου πρός θείαν ὄντως καί ἄρρευστον μεθιστῶν σε, ἄχραντε, ἐν ἀγαλλιάσει τόν Υἱόν καθορᾶν σου καί Κύριον»

“Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

“Αι γενεαί πάσαι μακαρίζομέν σε την μόνην Θεοτόκον. Νενίκηνται της φύσεως οι όροι…

“ο άνθρωπος που δεν συγχωρεί τα σφάλματα των άλλων δεν μπορεί να αποκτήσει την αγιότητα που προέρχεται από τον Θεό

“ου πας ο λέγων Κύριε Κύριε, αλλ’ ο ποιων το θέλημα του πατρός (του) του εν ουρανοίς