“«Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασιν τι ποιούσιν.»

“Ακολουθήσατέ με ως μαθηταί μου και θα σας κάμω να γίνετε ψαράδες ανθρώπων, τους οποίους με το δίκτυον του θείου κηρύγματος θα ελκύετε εις την βασιλείαν των ουρανών.

“Ο πατέρας μου και όλη η γενιά μου προσκυνούν τα είδωλα και λένε πως αυτά είναι θεοί. Πώς είναι δυνατόν να είναι θεοί αυτά που είναι ξύλα και πέτρες, κουφά και αναίσθητα; Μήπως μπόρεσαν αυτά τα είδωλα να φτιάξουν τον ουρανό και τα άστρα; Και πώς θα μπορούσαν τα ξύλα και οι πέτρες να κάνουν τέτοια δημιουργήματα; Πρέπει λοιπόν να υπάρχει ένας Θεός που έφτιαξε αυτά τα πανέμορφα κτίσματα, τον οποίο εμείς οι άνθρωποι, όσο λαμπρός κι αν είναι, δεν μπορούμε να τον δούμε· και σε αυτόν τον Θεό πρέπει να πιστεύουμε οι άνθρωποι, κι εγώ σε Αυτόν πιστεύω

“εν άλλω ουδενί η σωτηρία, ουδέ γαρ όνομα εστιν έτερον υπό τον ουρανόν το δεδομένον εν ανθρώποις εν ω δει σωθήναι ημάς

“ως θυγατέρα θεόπαιδα και παρθένος

“Τί Κύριος εκζητεί παρά σου αλλά η του ποιείν κρίμα και αγαπάν έλεον και έτοιμον είναι του πορεύεσθαι μετά Κυρίου Θεού σου;

“το Πάσχα του Καλοκαιριού ενώνει όλους τους Έλληνες, απανταχού της γης. Και, με τη χάρη του Θεού, οι ιερείς μας θα είναι σε όλα τα χωριά. Αυτό είναι το Γένος μας. Έτσι θα διασώσουμε την πατρίδα μας, την ιστορία μας και την Ορθοδοξία μας

“ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω βασιλεί, ος ηθέλησε συνάραι λόγον μετά των δούλων αυτού