“εύχεται σε όλους τους πιστούς να διέλθουν με κατάνυξη και πνευματική ευφροσύνη τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, και οι πρεσβείες της Παναγίας να σκέπουν τον ευσεβή λαό μας

“ευχαρίστησε και συνεχάρη τους Εφημερίους του Ναού, Αρχιμ. Βενέδικτο Φραγκογιάννη και Πρωτοπρ. Λουκά Βασάλο για την άρτια προετοιμασία και επιτέλεση της Ακολουθίας και ευχήθηκε στο πυκνό εκκλησίασμα για την προσιούσα μεγάλη Θεομητορική Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

“η πορεία του υπήρξε πάντοτε συνδεδεμένη με τη διακονία της Εκκλησίας και τον λαό του Θεού

“Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου! Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια του αυτοκράτορα. Διότι ο Κύριος θα είναι βοηθός και θα σε λυτρώσει από κάθε μελλοντική δοκιμασία σου

“Το όνειρό μας είναι να ξαναεπανέλθουν τα κελιά που φιλοξενούσαν τους προσκυνητές, ο περίφημος ξενώνας του Προσκυνήματος

“Θα σας φανεί παράδοξο αυτό, αλλά το χειρουργείο το περίµενα, όπως περιµένει ένα παιδί να ξηµερώσει προκειµένου να πάει µία όµορφη σχολική εκδροµή. Και επιβεβαιώθηκε αυτή η προσµονή µου, διότι τόσο η 10ήµερη παραµονή µου στο νοσοκοµείο όσο και η µακρά περίοδος της νοσηλείας µου στο µοναστήρι της Παναγίας µας, στη ∆αµάστα, ήταν από τις ωραιότερες περιόδους της µέχρι τώρα ζωής µου. Εισέπραξα τόση ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα αφ’ ενός και κυρίως τόση πολυάνθρωπη, αυθόρµητη, θερμή και αυθεντική αγάπη, που σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο θα ήταν ένα µακάριο τέλος, αν είχε µία άλλη εξέλιξη το χειρουργείο. Στην Εκκλησία µας όµως προσευχόµαστε να είναι «χριστιανά τα τέλη της ζωής ηµών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά». Η προσευχή µου και η αγωνία µου ήταν σε αυτό το επίπεδο, το πνευµατικό και εσχατολογικό. Και η θεραπεία δίδεται για µετάνοια…