“να παρακαλέσουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να σκεπάσει και να ειρηνεύσει την Εκκλησία μας, να φυλάσσει την πατρίδα μας, να ειρηνεύει τους λαούς και να καταπαύει τους πολέμους, να μαλακώνει τις σκληρές καρδιές και να γίνεται γέφυρα καταλλαγής εκεί, όπου υψώθηκαν τείχη έχθρας. Να μας οδηγεί πάντοτε στον Υιό και Θεό της και να μας αξιώσει να γίνουμε λίγο πιο ταπεινοί, πιο υπομονετικοί, πιο καθαροί στην καρδία με τη μετάνοιά μας, πιο πρόθυμοι να συγχωρίσουμε και πιο ευαίσθητοι στον πόνο του άλλου. Και τότε η εορτή αυτή της Κοιμήσεως θα γίνει για εμάς τρόπος ζωής. Θα γίνει το πέρασμα από τη φθορά στην αφθαρσία και από το εγώ στο εμείς. Προσβλέποντες, λοιπόν, μετά κατανύξεως προς την Ελεούσαν του Κύκκου, εναποθέτομεν ενώπιον της χαριτόβρυτου εικόνας της, τον πόνον, τας ελπίδας και τους καημούς μας. Ικετεύομεν Αυτήν να μεσιτεύη προς τον Φιλάνθρωπον Κύριον δια την κατάπαυσιν των δοκιμασιών του κόσμου, δια την πνευματικήν προκοπήν της καθ’ ημάς Ιεράς Μονής και διά την δικαίωσιν της πολυπαθούς πατρίδος μας

“Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου πού ἑορτάσαμε χθές εἶναι ὑπόθεση παγκόσμιας πνευματικῆς χαρᾶς. Ἡ πανίερη αὐτή ἑορτή γίνεται τό Πάσχα τῆς πίστεώς μας, δηλαδή πνευματικό πέρασμα στήν χώρα τῆς ἀτελεύτητης ἐλπίδος. Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου εἶναι ζωηφόρος, καθώς στό ὑπερευλογημένο πρόσωπό Της ἔχουν νικηθῆ οἱ ὅροι τῆς μεταπτωτικῆς φύσεως καί «ζωήν προμνηστεύεται θάνατος». Ἑορτάζοντας τήν φωτοφόρον Κοίμηση Της καί τήν εἰς τούς Οὐρανούς Μετάστασή Της ζοῦμε ἐμπειρικά, ὡς μέλη τοῦ Παναγίου Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, τήν δύναμη καί τήν ἐλπιδοφόρο προοπτική τοῦ μυστηρίου τῆς Ἀναστάσεως καί ὁμολογοῦμε τήν “ἐν σώματι” ὁλόφωτη καί δεδοξασμένη παρουσία τῆς Παναγίας μας στόν Οὐρανό, πλησίον τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ Της, ἀπό τόν Ὁποῖον παραμένει στούς αἰῶνες ἀχώριστη, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός… Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ πηγή τῆς χαρᾶς τῆς προλαβούσης ἑορτῆς. Ἡ ἐξέχουσα θέση τῆς Κυρίας Θεοτόκου στήν “ἐν οὐρανοῖς” θριαμβεύουσα Ἐκκλησία ἐξασφαλίζει στήν ἐπίγεια στρατευομένη Ἐκκλησία τή διαρκῆ μεσιτεία καί μητρόθεη προστασία Της. Γιά τόν λόγο αὐτό ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως εἶναι τό ἐπιστέγασμα ὅλων τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν. Ὅλοι μας γνωρίζομε ἐκ πείρας τό φιλάνθρωπο καί ἀμετάθετο τῆς στοργῆς καί τῆς μεσιτείας Της, γι’ αὐτό καί Τήν ἀποκαλοῦμε “Μητέρα” καί “Μεσίτρια”.

“Η Παναγία μας δίνει ένα μήνυμα μέσα από την σημερινή εορτή της Κοιμήσεως Της. Ότι όταν ζούμε κατά Χριστόν τότε ο θάνατος μεταβάλλεται σε Κοίμηση

“Η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας, περικλείει ολόκληρο το σωτηριολογικό νόημα της σημερινής μεγάλης Θεομητορικής εορτής και μας καλεί, νοερώς και μυσταγωγικώς, πέριξ της πανσέπτου νεκρικής κλίνης της Μητρός της Ζωής, όχι για να θρηνήσουμε μία απώλεια, αλλά για να εορτάσουμε το Πάσχα της Παναγίας, της οποίας η μετάστασις αποτελεί την απαρχήν της δικής μας εν Χριστώ αναστάσεως η Εκκλησία μάς καλεί να αντικρύσουμε τον θάνατο καταυγασμένον από το άκτιστο φως της Αναστάσεως. Είναι θάνατος ζωηφόρος, που μεταβιβάζει σε ουράνια και αθάνατη ζωή. Εκεί, που τα ανθρώπινα μάτια βλέπουν τέλος, η ορθόδοξος πίστη βλέπει πέρασμα και εκεί, που ο κόσμος βλέπει τάφο, η Εκκλησία βλέπει θύρα ουράνιον. Βλέπει την “Υψηλοτέρα των Ουρανών και Καθαροτέρα λαμπηδόνων ηλιακών, των Φιλόθεων Φιλοθεωτέρα και των Αγίων Αγιοτέρα, Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και Ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ”. Βλέπει, εν τέλει, την κραταιάν ελπίδα της αιωνιότητος.

“Μας αξίωσε ο Πανάγαθος Θεός να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του Καλοκαιριού, με πάνδημη παρουσία και ουσιαστική λατρευτική ζωή των πιστών στους Ναούς και στα χωριά μας

“Παράδοξα θαύματα εορτάζουμε σήμερα! Μνημονεύουμε ἕναν θάνατο, μία κοίμηση καὶ μία μετάσταση! Καί θαυμάζουμε τὰ γεγονότα αὐτά, διότι, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἀνθρωπίνως νὰ εἶναι λόγος λύπης, ἐν τούτοις ἔχουμε χαρά, ἀναστάσιμη χαρὰ καὶ ἐλπίδα στὸ πανάχραντο πρόσωπο τῆς κοινῆς μας Μητέρας, τῆς Παναγίας μας. Ἡ Θεοτόκος ἀκολούθησε καὶ αὐτὴ τὸν νόμο τῆς φύσεως, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, καὶ βίωσε καὶ αὐτὴ τὸν θάνατο. Ὅμως ὅπως γέννησε ἀνώδυνα, ἔτσι καὶ ἡ Κοίμησή Της ἔγινε χωρὶς πόνους: Ἐκτὸς ὀδύνων ἡ αὐτῆς ἀποβίωσις γέγονε

“εύχεται σε όλους τους πιστούς να διέλθουν με κατάνυξη και πνευματική ευφροσύνη τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, και οι πρεσβείες της Παναγίας να σκέπουν τον ευσεβή λαό μας

“Η Παναγία είναι η Γερόντισσα που προσέρχεται στον Χριστό, που φροντίζει και μας δίνει ένα δείγμα γραφής, να μη λησμονήσουμε τους γέροντες και τις γερόντισσες σε κάθε οικογένεια. Γιατί στην εποχή μας, δυστυχώς, συμβαίνει και αυτό. Ξεχνούν τα παιδιά τους γονείς και τα εγγόνια τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Αλλά αυτός ο τόπος έχει ζήσει, γιατί έχει παππούδες και γιαγιάδες. Και πάντα, στις δύσκολες στιγμές, θα υπάρχει μια Παναγιά Γερόντισσα, για να δίνει κουράγιο και ελπίδα