“να παρακαλέσουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να σκεπάσει και να ειρηνεύσει την Εκκλησία μας, να φυλάσσει την πατρίδα μας, να ειρηνεύει τους λαούς και να καταπαύει τους πολέμους, να μαλακώνει τις σκληρές καρδιές και να γίνεται γέφυρα καταλλαγής εκεί, όπου υψώθηκαν τείχη έχθρας. Να μας οδηγεί πάντοτε στον Υιό και Θεό της και να μας αξιώσει να γίνουμε λίγο πιο ταπεινοί, πιο υπομονετικοί, πιο καθαροί στην καρδία με τη μετάνοιά μας, πιο πρόθυμοι να συγχωρίσουμε και πιο ευαίσθητοι στον πόνο του άλλου. Και τότε η εορτή αυτή της Κοιμήσεως θα γίνει για εμάς τρόπος ζωής. Θα γίνει το πέρασμα από τη φθορά στην αφθαρσία και από το εγώ στο εμείς. Προσβλέποντες, λοιπόν, μετά κατανύξεως προς την Ελεούσαν του Κύκκου, εναποθέτομεν ενώπιον της χαριτόβρυτου εικόνας της, τον πόνον, τας ελπίδας και τους καημούς μας. Ικετεύομεν Αυτήν να μεσιτεύη προς τον Φιλάνθρωπον Κύριον δια την κατάπαυσιν των δοκιμασιών του κόσμου, δια την πνευματικήν προκοπήν της καθ’ ημάς Ιεράς Μονής και διά την δικαίωσιν της πολυπαθούς πατρίδος μας

“Παράδοξα θαύματα εορτάζουμε σήμερα! Μνημονεύουμε ἕναν θάνατο, μία κοίμηση καὶ μία μετάσταση! Καί θαυμάζουμε τὰ γεγονότα αὐτά, διότι, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ἀνθρωπίνως νὰ εἶναι λόγος λύπης, ἐν τούτοις ἔχουμε χαρά, ἀναστάσιμη χαρὰ καὶ ἐλπίδα στὸ πανάχραντο πρόσωπο τῆς κοινῆς μας Μητέρας, τῆς Παναγίας μας. Ἡ Θεοτόκος ἀκολούθησε καὶ αὐτὴ τὸν νόμο τῆς φύσεως, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, καὶ βίωσε καὶ αὐτὴ τὸν θάνατο. Ὅμως ὅπως γέννησε ἀνώδυνα, ἔτσι καὶ ἡ Κοίμησή Της ἔγινε χωρὶς πόνους: Ἐκτὸς ὀδύνων ἡ αὐτῆς ἀποβίωσις γέγονε

“η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου δεν είναι μια πένθιμη θρηνωδία, αντίθετα είναι γιορτή χαρμόσυνη, γιορτή χαράς και ευφροσύνης. Γιατί; Γιατί η Παναγία με την Κοίμησή της μετέστη προς την ζωή. Δηλαδή το σώμα της Παναγίας, αυτό το οποίο σάρκωσε και γέννησε τον σωτήρα του Κόσμου και λυτρωτή μας Χριστό δεν μπορούσε να φθαρεί μέσα στο χώμα και να αποσυντεθεί. Έτσι η Παναγία μετέστη σωματικά προς τον Ουρανό και κάθισε στα δεξιά του θρόνου του Υιού της, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και πρεσβεύει για όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα για μας που την τ

“Μήπως η Μητέρα του ίδιου του ουρανίου βασιλέως δεν είναι υψηλότερα όλων των υπηκόων του; Φυσικά, ναί. Γι᾽ αυτό και πρέπει να την τιμούμε με όλη μας την καρδιά και να την θεωρούμε ουράνια Μητέρα. Και ακόμη πρέπει να εκπληρώνουμε τον λόγο της· “ιδού γάρ από του νύν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί”. Αυτός είναι ο λόγος που όλοι εμείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί την τιμούμε και την μακαρίζουμε και προσευχόμασθε προς Αυτήν και προστρέχουμε σε Αυτήν λέγοντας: “Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς.” Υπάρχουν βεβαίως κάποιοι που λένε ότι δεν είναι δυνατόν να ψάχνουμε τη σωτηρία στην Παναγία, αφού ένας είναι ο Σωτήρας μας, ο Χριστός, και αυτός μας σώζει. Αυτό όμως που λένε, λέγει ο άγιος, δεν είναι σωστό, γιατί εμείς γνωρίζουμε ότι ο κόσμος θα σωθεί από τον Υιό και Θεό της, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Γνωρίζουμε όμως επίσης ότι η Παναγία μας μας βοηθά με τις προσευχές της ενώπιον του Υιού της, και γι᾽ αυτό τις ζητούμε. Και όταν ο απόστολος Παύλος λέγει για τον εαυτό του “τοίς πάσι γέγονα τα πάντα, ίνα πάντως τινάς σώσω”, και αυτό σημαίνει ότι θεωρεί ο πρωτοκορυφαίος απόστολος τον εαυτό του ικανό να σώσει άλλους ανθρώπους, είναι φυσικό να μπορεί να το κάνει και η Παναγία μας. Πως μπορεί, λοιπόν, να μας σώσει η Υπεραγία Θεοτόκος; Μπορεί να μας σώσει με τις προσευχές της, με τη διδασκαλία της, με την εγγύτητά της προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Είναι η προστάτιδά μας, η ευλογημένη μητέρα όλων των χριστιανών, και γι᾽ αυτό τον λόγο την επικαλούμεθα λέγοντας: “Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς”. Την επικαλούμεθα ακόμη, γιατί έχει μεγάλη δύναμη και εξουσία να μας προστατεύσει από τον διάβολο, ο οποίος με τους πειρασμούς και με μέ τις παγίδες του προσπαθεί να μας κερδίσει και να μας απομακρύνει από τον Θεό. Και μπορεί να το επιτύχει, εάν εμείς δεν είμεθα προσεκτικοί στη ζωή μας, εάν δεν αντιστεκόμεθα στους πειρασμούς και στους εμπαθείς λογισμούς· εάν δεν φροντίζουμε να καθαίρουμε την ψυχή μας από τους ρύπους της αμαρτίας με τον προσωπικό μας αγώνα και με τα ιερά μυστήρια της Εκκλησίας μας, ιδιαιτέρως όμως με το μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως· εάν δεν αξιοποιούμε την προσευχή, τη μελέτη και όλα τα πνευματικά μέσα τα οποία θέτει στη διάθεσή μας η Εκκλησία για να μας ενισχύσει στην προσπάθειά μας, αλλά κυρίως, εάν δεν ζητούμε τη χάρη και τη βοήθεια της Κυρίας Θεοτόκου, η οποία υπήρξε στη ζωή «καθαρωτέρα λαμπηδόνων ηλιακών», και γι᾽ αυτό αξιώθηκε της μεγάλης τιμής να γίνει Μητέρα του Θεού και να μακαρίζεται από τις γενεές των ανθρώπων.

“Η Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία μας, περικλείει ολόκληρο το σωτηριολογικό νόημα της σημερινής μεγάλης Θεομητορικής εορτής και μας καλεί, νοερώς και μυσταγωγικώς, πέριξ της πανσέπτου νεκρικής κλίνης της Μητρός της Ζωής, όχι για να θρηνήσουμε μία απώλεια, αλλά για να εορτάσουμε το Πάσχα της Παναγίας, της οποίας η μετάστασις αποτελεί την απαρχήν της δικής μας εν Χριστώ αναστάσεως η Εκκλησία μάς καλεί να αντικρύσουμε τον θάνατο καταυγασμένον από το άκτιστο φως της Αναστάσεως. Είναι θάνατος ζωηφόρος, που μεταβιβάζει σε ουράνια και αθάνατη ζωή. Εκεί, που τα ανθρώπινα μάτια βλέπουν τέλος, η ορθόδοξος πίστη βλέπει πέρασμα και εκεί, που ο κόσμος βλέπει τάφο, η Εκκλησία βλέπει θύρα ουράνιον. Βλέπει την “Υψηλοτέρα των Ουρανών και Καθαροτέρα λαμπηδόνων ηλιακών, των Φιλόθεων Φιλοθεωτέρα και των Αγίων Αγιοτέρα, Τιμιωτέρα των Χερουβείμ και Ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ”. Βλέπει, εν τέλει, την κραταιάν ελπίδα της αιωνιότητος.

“Η Παναγία μας δίνει ένα μήνυμα μέσα από την σημερινή εορτή της Κοιμήσεως Της. Ότι όταν ζούμε κατά Χριστόν τότε ο θάνατος μεταβάλλεται σε Κοίμηση

“Μας αξίωσε ο Πανάγαθος Θεός να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του Καλοκαιριού, με πάνδημη παρουσία και ουσιαστική λατρευτική ζωή των πιστών στους Ναούς και στα χωριά μας

“Τὴν Μητέρα τοῦ Κυρίου μας