“Τί Κύριος εκζητεί παρά σου αλλά η του ποιείν κρίμα και αγαπάν έλεον και έτοιμον είναι του πορεύεσθαι μετά Κυρίου Θεού σου;

“ιδού η δούλη Κυρίου

“ιδού η δούλη Κυρίου

“Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου! Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια του αυτοκράτορα. Διότι ο Κύριος θα είναι βοηθός και θα σε λυτρώσει από κάθε μελλοντική δοκιμασία σου

“Δεν βασιστήκαμε σε περίτεχνους μύθους για να σας γνωστοποιήσουμε τη δυναμική έλευση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Με τα ίδια μας τα μάτια είδαμε το μεγαλείο Του, τότε που ο Θεός Πατέρας Του έδωσε τιμή και δόξα, κι η ένδοξη μεγαλοπρέπειά Του αναφώνησε γι’ Αυτόν τέτοια φωνή: Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου. Κι αυτή τη φωνή εμείς οι ίδιοι, που ήμασταν μαζί Του στο άγιο εκείνο βουνό, την ακούσαμε να έρχεται από τον ουρανό

“να παρακαλέσουμε την Υπεραγία Θεοτόκο να σκεπάσει και να ειρηνεύσει την Εκκλησία μας, να φυλάσσει την πατρίδα μας, να ειρηνεύει τους λαούς και να καταπαύει τους πολέμους, να μαλακώνει τις σκληρές καρδιές και να γίνεται γέφυρα καταλλαγής εκεί, όπου υψώθηκαν τείχη έχθρας. Να μας οδηγεί πάντοτε στον Υιό και Θεό της και να μας αξιώσει να γίνουμε λίγο πιο ταπεινοί, πιο υπομονετικοί, πιο καθαροί στην καρδία με τη μετάνοιά μας, πιο πρόθυμοι να συγχωρίσουμε και πιο ευαίσθητοι στον πόνο του άλλου. Και τότε η εορτή αυτή της Κοιμήσεως θα γίνει για εμάς τρόπος ζωής. Θα γίνει το πέρασμα από τη φθορά στην αφθαρσία και από το εγώ στο εμείς. Προσβλέποντες, λοιπόν, μετά κατανύξεως προς την Ελεούσαν του Κύκκου, εναποθέτομεν ενώπιον της χαριτόβρυτου εικόνας της, τον πόνον, τας ελπίδας και τους καημούς μας. Ικετεύομεν Αυτήν να μεσιτεύη προς τον Φιλάνθρωπον Κύριον δια την κατάπαυσιν των δοκιμασιών του κόσμου, δια την πνευματικήν προκοπήν της καθ’ ημάς Ιεράς Μονής και διά την δικαίωσιν της πολυπαθούς πατρίδος μας

“Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου πού ἑορτάσαμε χθές εἶναι ὑπόθεση παγκόσμιας πνευματικῆς χαρᾶς. Ἡ πανίερη αὐτή ἑορτή γίνεται τό Πάσχα τῆς πίστεώς μας, δηλαδή πνευματικό πέρασμα στήν χώρα τῆς ἀτελεύτητης ἐλπίδος. Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου εἶναι ζωηφόρος, καθώς στό ὑπερευλογημένο πρόσωπό Της ἔχουν νικηθῆ οἱ ὅροι τῆς μεταπτωτικῆς φύσεως καί «ζωήν προμνηστεύεται θάνατος». Ἑορτάζοντας τήν φωτοφόρον Κοίμηση Της καί τήν εἰς τούς Οὐρανούς Μετάστασή Της ζοῦμε ἐμπειρικά, ὡς μέλη τοῦ Παναγίου Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, τήν δύναμη καί τήν ἐλπιδοφόρο προοπτική τοῦ μυστηρίου τῆς Ἀναστάσεως καί ὁμολογοῦμε τήν “ἐν σώματι” ὁλόφωτη καί δεδοξασμένη παρουσία τῆς Παναγίας μας στόν Οὐρανό, πλησίον τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ Της, ἀπό τόν Ὁποῖον παραμένει στούς αἰῶνες ἀχώριστη, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός… Αὐτή ἀκριβῶς εἶναι ἡ πηγή τῆς χαρᾶς τῆς προλαβούσης ἑορτῆς. Ἡ ἐξέχουσα θέση τῆς Κυρίας Θεοτόκου στήν “ἐν οὐρανοῖς” θριαμβεύουσα Ἐκκλησία ἐξασφαλίζει στήν ἐπίγεια στρατευομένη Ἐκκλησία τή διαρκῆ μεσιτεία καί μητρόθεη προστασία Της. Γιά τόν λόγο αὐτό ἡ ἑορτή τῆς Κοιμήσεως εἶναι τό ἐπιστέγασμα ὅλων τῶν Θεομητορικῶν ἑορτῶν. Ὅλοι μας γνωρίζομε ἐκ πείρας τό φιλάνθρωπο καί ἀμετάθετο τῆς στοργῆς καί τῆς μεσιτείας Της, γι’ αὐτό καί Τήν ἀποκαλοῦμε “Μητέρα” καί “Μεσίτρια”.

“αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου… και τον πλησίον σου ως σεαυτόν