“η προσφυγή στην Παναγία και η επίκληση των πρεσβειών της δεν μπορεί να είναι μια περιστασιακή πράξη. Ο άνθρωπος καλείται να ζει διαρκώς τον Χριστό και να βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία όχι περιστασιακά, αλλά σταθερά και συνειδητά, με προσευχή, πίστη, πνευματικό αγώνα, εξομολόγηση, τακτική συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή και έναν τρόπο ζωής σύμφωνο με το θέλημα του Θεού.
“ο Χριστός είναι ο μόνος πραγματικός Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, καθώς είναι ο ίδιος τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Με την ενανθρώπησή Του προσέλαβε την ανθρώπινη φύση και έγινε όμοιος με εμάς, χωρίς να παύσει να είναι Θεός, ώστε να μπορεί να κατανοεί πλήρως την ανθρώπινη κατάσταση και να πραγματοποιήσει τη σωτηρία του ανθρώπου.
“ο άνθρωπος καλείται να ζει σταθερά μέσα στην Εκκλησία και να οικοδομεί καθημερινά τη σχέση του με τον Χριστό
“η σχέση με την Παναγία και την Εκκλησία δεν μπορεί να περιορίζεται σε στιγμές ανάγκης
“η πρεσβεία της Θεοτόκου δεν λειτουργεί ανεξάρτητα από τον Θεό, αλλά αποτελεί δωρεά της θείας χάριτος
“ο Χριστός είναι ο μοναδικός αληθινός Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, διότι είναι ταυτόχρονα τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος
“στο κέντρο της πίστεως και της σωτηρίας βρίσκεται πάντοτε ο Ιησούς Χριστός