“Αυτή η εικόνα θα μείνει στη Νέα Αγχίαλο, για να μάθει ο κόσμος για τον Άγιο και να είναι μια ένδειξη της ενότητας που αναπτύσσεται. Ό,τι διασώζουμε, ό,τι έχουμε, τα παραλάβαμε από πρόσφυγες που ήρθαν χωρίς τίποτα, που τους έδιωξε η μανία και ο εθνικισμός. Όμως αυτοί οι άνθρωποι, αν και ήρθαν πάμπτωχοι στη Νέα Αγχίαλο, έφεραν μαζί τους εικόνες, κειμήλια, φύτεψαν αμπέλια, δημιούργησαν τον Συνεταιρισμό, με αποτέλεσμα να καμαρώνουμε για τη σημερινή Νέα Αγχίαλο

“κάθε χρόνο κλείνουμε τον κύκλο των “Αυγουστιάτικων Παρακλήσεων” στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας. Και είμαι σίγουρος ότι αγάλλονται οι ψυχές των προγόνων σας, των πατέρων και των μητέρων σας, των παππούδων και των γιαγιάδων σας, που πριν από 100 χρόνια έκτισαν αυτόν τον περίφημο Ναό. Και θα διαπιστώνουν με αγαλλίαση πως αυτός ο Ναός πλημμυρίζει από πιστούς. Εκείνοι οι πατέρες, εκείνοι οι πρόσφυγες, πήραν μαζί τους τα ιερά και τα όσια, τις εικόνες και τα κειμήλια. Γι’ αυτό και σήμερα, σε όλη την Ελλάδα, τιμώνται οι εικόνες των προσφύγων με μεγάλα πανελλήνια προσκυνήματα. Είναι αυτές οι εικόνες που τις ονομάσαμε “προσφυγοπούλες”, γιατί ακριβώς υπενθυμίζουν σε όλους τι είναι ιερό και όσιο, τι σημαίνει Παναγία για τη ζωή των Ορθοδόξων και, μάλιστα, των Ελλήνων. Και το αναφέρω, γιατί είναι ιδιαίτερη η φετινή χρονιά για τη σημαντική και ουσιαστική συμμετοχή των πιστών στις Παρακλήσεις. Αυτές είναι οι αναφορές που μας δίνουν οι ιερείς από την πόλη και τα χωριά

“η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης, ἡ γνωστή στους παλαιότερους και ως Παναγία των Γουρνιών, δεν είναι για την Ιεράπετρα και την Ανατολική Κρήτη απλώς ένα αξιόλογο εκκλησιαστικό μνημείο. Είναι ένας τόπος ζωντανής πίστεως και ιερής μνήμης. Είναι ένας τόπος στον οποίο συναντώνται η προσευχή με την Ιστορία, η άσκηση με τους αγώνες του λαού μας, η προσωπική ευλάβεια με τη συλλογική μνήμη του Γένους. Σκαρφαλωμένη σαν αετοφωλιά στις άγριες υπώρειες των Λασιθιώτικων βουνών, πάνω από τα Κρητικό Πέλαγος και απέναντι από τον κόλπο του Μεραμβέλλου, η Φανερωμένη μοιάζει να κρατεί εδώ και αιώνες μίαν αδιάκοπη πνευματική σκοπιά… Στα χρόνια των κατακτήσεων, των επαναστάσεων και των στερήσεων, το μοναστήρι υπήρξε προπύργιο πίστεως, τόπος καταφυγής και παρηγοριάς, αλλά και χώρος στον οποίο κρατήθηκε ζωντανή η συνείδηση της ιστορικής συνέχειας του τόπου μας. Τα πρόσωπα που πέρασαν από τα κελλιά του, οι μοναχοί που ασκήθηκαν, οι ηγούμενοι που το διακόνησαν, οι ευεργέτες που το στήριξαν και οι αμέτρητοι προσκυνητές που άφησαν εδώ το δάκρυ, το τάμα και την προσευχή τους, αποτελούν όλοι μαζί τη μεγάλη, αθέατη βιογραφία της Μονής

“το Πάσχα του Καλοκαιριού ενώνει όλους τους Έλληνες, απανταχού της γης. Και, με τη χάρη του Θεού, οι ιερείς μας θα είναι σε όλα τα χωριά. Αυτό είναι το Γένος μας. Έτσι θα διασώσουμε την πατρίδα μας, την ιστορία μας και την Ορθοδοξία μας

“Θα πραγματοποιηθεί συλλογή ελαιολάδου από όλες τις Ιερές Μονές και τις Ενορίες των Ιερών Μητροπόλεων της Κρήτης, προκειμένου να προωθηθεί, διά της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, στους ανθρώπους που επλήγησαν, ενώ δεν παύει να δέεται για την ανάπαυση των κεκοιμημένων, θύματα της πρόσφατης πύρινης λαίλαπας

“να είμαστε εδώ, να τιμούμε τον Άγιο, να δοξάζουμε τον Τριαδικό Θεό και να συνεχίσουμε την παράδοση

“Μας αξίωσε ο Πανάγαθος Θεός να εορτάσουμε τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το Πάσχα του Καλοκαιριού, με πάνδημη παρουσία και ουσιαστική λατρευτική ζωή των πιστών στους Ναούς και στα χωριά μας

“εύχεται σε όλους τους πιστούς να διέλθουν με κατάνυξη και πνευματική ευφροσύνη τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, και οι πρεσβείες της Παναγίας να σκέπουν τον ευσεβή λαό μας