“Αν τα αστέρια, η σελήνη και ο ήλιος είναι τόσο λαμπρά και πανέμορφα, ενώ είναι απλά δημιουργήματα, πόσο μάλλον λαμπρός θα είναι Εκείνος που τα έπλασε;

“τον Χριστό Τον βρήκαμε από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Και η μεγάλη αγωνία μου είναι: τα σημερινά παιδιά μας από πού θα βρουν τον Χριστό και την Παναγία; Γι’ αυτό και είναι μεγάλο το έργο να δώσουμε και πάλι τις εικόνες στα παιδιά μας και στα παιδιά των παιδιών μας. Και πιστέψτε με, όποιος δίνει αυτή την εικόνα, δηλαδή την εμπειρία της Εκκλησίας, δίνει σταυρό στα παιδιά μας. Έχω πολλά παραδείγματα συγχρόνων μας. Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να θέλουν να δώσουν τέλος στη ζωή τους και, εκείνη τη στιγμή, ο νους τους πήγε στην κατασκήνωση όπου πήγαιναν όταν ήταν παιδιά, σε μια Παράκληση που έψαλαν, όταν πήγαιναν με τη μητέρα τους, σε μια Θεία Λειτουργία που παρακολούθησαν με το σχολείο. Και κατάλαβαν ξανά το νόημα της ζωής, που δεν είναι τα γήινα και τα εφήμερα, αλλά κάτι πιο ουσιαστικό. Αυτός είναι ο θησαυρός που πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας. Και είναι η οικογένεια που μπορεί να δώσει αυτό το νόημα. Μέσα στην οικογένεια θα σωθούμε και αυτή θα σώσει. Και όταν γινόμαστε μια μεγάλη οικογένεια, όπως απόψε, τα παιδιά που θα πάνε με τους παππούδες στην Εκκλησία θα κρατήσουν μέσα τους ότι υπάρχει και μια άλλη οικογένεια, αυτή που αγκαλιάζει η Παναγία

“Ακολουθήσατέ με ως μαθηταί μου και θα σας κάμω να γίνετε ψαράδες ανθρώπων, τους οποίους με το δίκτυον του θείου κηρύγματος θα ελκύετε εις την βασιλείαν των ουρανών.

“ου πας ο λέγων Κύριε Κύριε, αλλ’ ο ποιων το θέλημα του πατρός (του) του εν ουρανοίς

“ως θυγατέρα θεόπαιδα και παρθένος

“«Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασιν τι ποιούσιν.»

“Η Παναγία είναι η Γερόντισσα που προσέρχεται στον Χριστό, που φροντίζει και μας δίνει ένα δείγμα γραφής, να μη λησμονήσουμε τους γέροντες και τις γερόντισσες σε κάθε οικογένεια. Γιατί στην εποχή μας, δυστυχώς, συμβαίνει και αυτό. Ξεχνούν τα παιδιά τους γονείς και τα εγγόνια τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Αλλά αυτός ο τόπος έχει ζήσει, γιατί έχει παππούδες και γιαγιάδες. Και πάντα, στις δύσκολες στιγμές, θα υπάρχει μια Παναγιά Γερόντισσα, για να δίνει κουράγιο και ελπίδα

“κάθε χρόνο κλείνουμε τον κύκλο των “Αυγουστιάτικων Παρακλήσεων” στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας. Και είμαι σίγουρος ότι αγάλλονται οι ψυχές των προγόνων σας, των πατέρων και των μητέρων σας, των παππούδων και των γιαγιάδων σας, που πριν από 100 χρόνια έκτισαν αυτόν τον περίφημο Ναό. Και θα διαπιστώνουν με αγαλλίαση πως αυτός ο Ναός πλημμυρίζει από πιστούς. Εκείνοι οι πατέρες, εκείνοι οι πρόσφυγες, πήραν μαζί τους τα ιερά και τα όσια, τις εικόνες και τα κειμήλια. Γι’ αυτό και σήμερα, σε όλη την Ελλάδα, τιμώνται οι εικόνες των προσφύγων με μεγάλα πανελλήνια προσκυνήματα. Είναι αυτές οι εικόνες που τις ονομάσαμε “προσφυγοπούλες”, γιατί ακριβώς υπενθυμίζουν σε όλους τι είναι ιερό και όσιο, τι σημαίνει Παναγία για τη ζωή των Ορθοδόξων και, μάλιστα, των Ελλήνων. Και το αναφέρω, γιατί είναι ιδιαίτερη η φετινή χρονιά για τη σημαντική και ουσιαστική συμμετοχή των πιστών στις Παρακλήσεις. Αυτές είναι οι αναφορές που μας δίνουν οι ιερείς από την πόλη και τα χωριά