“Χαίρε, Παρασκευή, αθληφόρε του Κυρίου! Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια του αυτοκράτορα. Διότι ο Κύριος θα είναι βοηθός και θα σε λυτρώσει από κάθε μελλοντική δοκιμασία σου

“Έχω ακούσει πολλά τέτοια· είστε όλοι σας κακοί παρηγορητές. Μήπως έχουν κάποια λογική σειρά τα λόγια του αέρα; Ή τι είναι αυτό που σε ενοχλεί και απαντάς έτσι; Θα μπορούσα κι εγώ να μιλήσω όπως εσείς, αν ήσασταν στη θέση μου. Θα επιτιθόμουν εναντίον σας με λόγια και θα κουνούσα το κεφάλι μου περιπαικτικά. Θα είχα μεγάλη δύναμη στο στόμα μου και δεν θα τσιγκουνευόμουν τα λόγια των χείλεων μου. Αν μιλήσω, ο πόνος της πληγής μου δεν καταπραΰνεται· κι αν σωπάσω, πόσο λιγότερο θα πληγωθώ; Τώρα όμως ο Θεός με έχει εξαντλήσει, με έχει αποβλακώσει και με έχει αφήσει να σαπίσω. Με έπιασε στα χέρια του και τα παθήματά μου έγιναν μαρτυρία εναντίον μου. Ο φίλος μου ξεσηκώθηκε με ψέματα εναντίον μου και με κατηγόρησε κατάμουτρα. Με οργή με έριξε κάτω, έτριξε τα δόντια του εναντίον μου και τα βέλη των ληστών του έπεσαν πάνω μου. Όρμησε πάνω μου με μάτια που πετούσαν αιχμές, με χτύπησε δυνατά στα γόνατα και όλοι μαζί επιτέθηκαν εναντίον μου. Διά τον λόγον ότι ο Κύριος με παρέδωσε στα χέρια των αδίκων και με έριξε ανάμεσα σε ασεβείς. Ενώ ζούσα ειρηνικά, με συνέτριψε· με άρπαξε από τα μαλλιά, με ξερίζωσε και με έστησε διά στόχο. Με περίκυκλωσαν με λόγχες, μου τρύπησαν τα νεφρά και αδίστακτα έχυσαν τη χολή μου στη γη. Με κατάφεραν χτύπημα πάνω στο χτύπημα και όρμησαν πάνω μου σαν δυνατοί πολεμιστές. Έραψαν σάκο πάνω στο πληγιασμένο δέρμα μου και η δύναμή μου γκρεμίστηκε στο χώμα. Τα σωθικά μου καίγονται από το κλάμα και στα βλέφαρά μου έχει πέσει η σκιά του θανάτου. Κι όμως, καμία αδικία δεν έπραξαν τα χέρια μου και η προσευχή μου ήταν καθαρή. Ω γη, μη σκεπάσεις το αίμα του κορμιού μου και ας μην υπάρχει μέρος που να σταματήσει η κραυγή μου. Ακόμη και τώρα, ο μάρτυράς μου βρίσκεται στους ουρανούς και εκείνος που γνωρίζει την αλήθεια μου είναι στα ύψιστα. Ας φτάσει η προσευχή μου στον Κύριο και μπροστά Του ας τρέχουν τα δάκρυά μου. Ας μπορούσε ο άνθρωπος να δικαστεί δίκαια ενώπιον του Θεού, όπως δικάζεται ένας άνθρωπος από τον συνάνθρωπό του. Διά τούτο, τα μετρημένα χρόνια μου έφτασαν στο τέλος τους και θα πάρω τον δρόμο απ’ όπου δεν θα επιστρέψω ποτέ

“ο θρίαμβος της νίκης θα είναι με το μέρος τους, αν όλοι με πραγματική πίστη επικαλεσθούν τον παντοδύναμο Θεό των χριστιανών

“Δεν υπέκυψε. Δεν θέλησε να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που του έδινε εκείνη την περίσταση. Είχε βιώσει την Ανάσταση του Χριστού και την πίστευε. Ήξερε ότι η Παναγία εκείνη την ώρα ήταν μαζί του και τον προστάτευε, ο Άγιος, με τη σταθερότητα της πίστεώς του, έγινε ένας Νεομάρτυρας και προσετέθη στους δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες Νεομάρτυρες της πατρίδας μας, οι οποίοι στους δύσκολους χρόνους της σκλαβιάς υπερασπίσθησαν την πίστη τους στον Χριστό ακόμη και με το αίμα τους

“Μακαρία η κοιλία, που σε εβάστασε, και οι μαστοί τους οποίους εθήλασες.

“Σήμερον, παιδί μου Μιχαήλ, με την χάρη του αγίου Θεού, προσέρχεσαι ελευθέρως να λάβεις τον πρώτο βαθμό της αγίας ιερωσύνης, έτσι ώστε να υπηρετήσεις, ως πιστός διάκονος Ιησού Χριστού, την αγία Εκκλησία Του. Προσέρχεσαι ενώπιον του Κυρίου, σήμερον, με σταθερή απόφαση, να Τον υπηρετήσεις με όλη την ψυχή σου και να λάβεις τον αχειροποίητο χιτώνα της αγίας ιερωσύνης. Έργο σου, παιδί μου, υπακούοντας στην γλυκυτάτη φωνή του Κυρίου μας θα είναι να οικοδομείς και να εμπλουτίζεις πνευματικώς την διακονία σου επάνω στην ζωηφόρο πέτρα της πίστεως, στον Ιησού Χριστό, ως Θεό, σωτήρα και λυτρωτή του κόσμου. Η αποστολή των κληρικών στον κόσμο είναι να αγιάζουν, να διδάσκουν, να θεραπεύουν, να ποιμαίνουν, αλλά και να αφουγκράζονται, ως πατέρες φιλόστοργοι τους λογισμούς, τα βάσανα, τις πτώσεις, τις αστοχίες, τα ολισθήματα των ανθρώπων και να τα θεραπεύουν με την δύναμη της χάριτος του Αγ. Πνεύματος. Οι άνθρωποι αναζητούν στην Εκκλησία την αυθεντικότητα, την αλήθεια, την κατανόηση, την αποδοχή, το λιμάνι το απάνεμο, στο οποίο θα ξεκουράζονται πνευματικά, το πανδοχείο της αγάπης και της θεραπείας, όπως όλα αυτά φανερούνται και υποστασιάζονται αυθεντικώς και αποκλειστικώς στο πανάγιο θεανδρικό πρόσωπο του ενός και μόνου σωτήρος μας, του Ιησού Χριστού. Θα πρέπει, παιδί μου, να καλλιεργήσεις στην ψυχή σου τις μεγάλες αρετές της σιωπής και της ταπεινώσεως, να μιμηθείς το ήθος και την πολιτεία της κεχαριτωμένης Θεοτόκου, της κατά χάριν Μητέρας της Εκκλησίας μας, η οποία, μετά βαθιάς ταπεινοφροσύνης και υπακοής ήκουε και εφύλασσε, πάντοτε, τον λόγον του Θεού. Η Παναγία μας μέσα στην ταπείνωσή Της, επεφύλαξε για την ίδια, την λειτουργία της αενάου προσευχής και της ευλάλου σιωπής. Ο πολύς κόσμος θεωρεί ότι η σιωπή αποτελεί απραξία, αδυναμία, ανικανότητα, αυτοπαραίτηση, έλλειμμα. Κάνουν λάθος! Η εύλαλος σιωπή, κατά τους ιερούς Πατέρες της Εκκλησίας μας, είναι η μυστική γλώσσα των αγγέλων, η γλώσσα του μέλλοντος αιώνος, η βεβαιότης των μεγάλων μυστηρίων της πίστεως που δεν μπορούν να εκφρασθούν με λόγια, η γλώσσα της πιστεύουσας καρδιάς, με την οποία συνομιλεί με τον Δημιουργό της. Η σιωπή έχει δύναμη, έχει φωνή, έχει χάριν και πλούτο πνευματικό και οδηγεί τον άνθρωπο στην κατά Χριστόν χαρά και παράκληση. Ο Θεός επιβλέπει και αναπαύεται στις ψυχές, που είναι στολισμένες με την ταπείνωση, την καθαρότητα, την πραότητα, την γαλήνη, την σιωπή και την ησυχία. Η σιωπή, παιδί μου, είναι μέρος του κηρύγματος της Εκκλησίας μας μέσα στην αναστατωμένη εποχή μας. Είναι μία δυνατή διαμαρτυρία και καταδίκη της αλαζονικής και θρασείας αμαρτίας. Να ξέρεις πότε πρέπει να μιλάς και πότε να σιωπάς και να κάνεις την σιωπή σου έμπονη και γόνιμη προσευχή. Φύλαξε την διακονία σου, από τον φλύαρο, αυτοαναφορικό και ανούσιο λόγο, αλλά και από την συμβιβασμένη, φοβική και ιδιοτελή σιωπή. Να πορεύεσαι στην διακονία σου με πιστότητα και απόλυτη εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού, αγάπη, αυταπάρνηση και θυσιαστικό φρόνημα, έτσι ώστε να έχεις την σκέπη του Θεού πάντοτε στην ζωή σου. Να είσαι έτοιμος να δοκιμάσεις το πικρό ποτήρι της εγκατάλειψης, της προδοσίας και της αχαριστίας των ανθρώπων. Όσο, όμως, θα αυξάνει η αγάπη σου για τον Χριστόν, τόσο περισσότερο θα αναγνωρίζεις στα πρόσωπα των συνανθρώπων σου την εικόνα του Κυρίου μας. Δύναμις και έμπνευσις, παρηγορία και απαντοχή σου να είναι ο ίδιος ο Θεός και η αγία Του Εκκλησία, η μεγάλη οικογένεια του Χριστού, από την Οποία θα αντλείς δύναμιν και ευλογίαν. Να είσαι στοργικός και κυρίως ευαγγελικώς αληθινός προς κάθε άνθρωπο. Καθήκον σου, από σήμερα, είναι να θυσιάζεσαι καθημερινώς για την αγάπη Του, αγωνιζόμενος σταθερά και κατά των ανθρωπίνων ατελειών, που ως άνθρωποι όλοι έχουμε και οι οποίες πολεμούν να ακυρώσουν το έργο και την μαρτυρία μας. Μη φοβού, πίστευε και αγωνίσου! Χρειάζεται κόπος πολύς, υπομονή, προσευχή, αγώνας, επιμονή και κυρίως απόλυτη εμπιστοσύνη στην αγάπη του Κυρίου μας. Ό,τι για τα ανθρώπινα μέτρα φαίνεται αδύνατο, είναι απολύτως δυνατό για την παντοδύναμη θεία Χάρη, που θεραπεύει τα ασθενή και αναπληροί τα ελλείποντα. Ίσχυε και θάρσει, λοιπόν παιδί μου Μιχαήλ! Ενθυμού πάντοτε τι σημαίνει το όνομά σου. Ποίος είναι όμοιος με τον Θεόν! Τον παντοδύναμο Θεόν των ανελπίστων και των θαυμασίων! Είσελθε, λοιπόν, χαίρων και τρέμων εις την χαράν του Κυρίου μας! Χαίρων για την τιμή και τρέμων για την ευθύνη. Η χάρις Του, διά πρεσβειών πάντων των αγίων, εξαιρέτως δε της υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, της κατά χάριν και πλούτον φιλοστόργου αγάπης Μητρός μας, του προστάτου και εφόρου της Εκκλησίας μας και της προσωπικής σου ζωής, ηλιομόρφου μεγίστου Αρχαγγέλου Μιχαήλ, πάντοτε να κατευθύνει την ζωή σου και να σου χαρίζει ουράνιες χαρές και γλυκασμούς. Να γίνεις με την ζωή σου, τους λόγους και το ήθος σου, ένας ζωντανός οδοδείκτης, που θα δείχνεις πάντοτε και αποκλειστικώς τον σωτήρα του κόσμου, Ιησούν Χριστόν. Να παραμείνεις σε ολόκληρη την ζωή σου ταπεινός και ενσυνείδητος διάκονος του Κυρίου μας. Αυτός ο Κύριός μας, εύχομαι να είναι πάντοτε βοηθός σου σε όλα. Σε συνοδεύουμε όλοι με την αγάπη μας και την διάπυρη προσευχή μας!

“Χαίρεται τώρα όλο το γένος των Χριστιανών και η Αγία Εκκλησία χορεύει, τιμώντας τον ασκητήν της, τον εκλεκτόν του Μοναχισμού… Το ότι το Άγιο Φως κατεβαίνει στην Εκκλησία μας και οι Άγιοι φυτρώνουν στο πνευματικό περιβόλι της Ορθοδοξίας, σημαίνει ότι ο Θεός είναι μαζί μας και η αλήθεια της Αγίας μας Πίστεως λάμπει περισσότερο από τον ήλιο προς νίκην [ημών των Χριστιανών]. Άς δοξάζουμε τον Θεό, διότι δεν διεκóπη ποτέ η σειρά των Αγίων και των Οσίων, οι οποίοι βαδίζουν την στενή οδό του Σταυρού και ανυψώνουν στον ουρανό την προσφορά των ασκητικών τους αγώνων!

“Ας μη φύγουμε, λοιπόν, από τη σημερινή πανήγυρη μόνο ως προσκυνητές. Ας φύγουμε ως κοινωνοί του Χριστού